Make your own free website on Tripod.com
 

De Clubshow bij de Friesche Sierduiven Club van 18 t/m 21 november 1999 te Leeuwarden

Ingezonden: 100 dieren

Keurmeesters: Ulrich Lahme (Dld) en Martin van Heeringen

De dieren:

Kromkamp en Zweers hadden de witroeken ingezonden. Kromkamp aan kop, Zweers volgde op de voet.      De dieren zouden wat groter mogen zijn en vooral wat meer hals- en beenlengte mogen hebben. Er wordt aan gewerkt, heb ik begrepen. De foto hierboven toont de jonge duivin van Kromkamp die een “Fraai” scoorde, fraaiste witroek en de op één na fraaiste van de keuring van Martin van Heeringen.

 

Siemons stond garant voor de fraaiste collectie zwartroeken.

Een oude doffer ( zie hiernaast en 2 oude duivinnen behaalden een “Fraai”. Type, stand en halslengte zouden hier en daar wat beter kunnen. Ook wat meer snavelsubstantie en vulling achter de snavel behoorden tot de dierbare wensen op de keurkaart. De oude doffer van Geert Siemons werd mooiste van de keuring van  v. Heeringen en behaalde een erecertificaat. Het bleek tot grote vreugde van Geert de derde erecertificaat te zijn voor deze doffer onder drie verschillende keurmeesters. En omdat Geert de doffer zelf gefokt heeft, komt hij in aanmerking voor een KAMPIOENSDIPLOMA. Geert van harte gefeliciteerd met deze hoogst haalbare prestatie voor een sierduivenfokker.

 

Zo op het oog zat er een fraaie collectie roodroeken van 17 stuks. De dieren die een “F” zouden verdienen, bleken wat vlekkerige snavels te hebben of de halsbevedering lag onvoldoende strak aan of de kleur (lees staartkleur) liet wat te wensen over. Was de keurmeester nu te streng geweest ja of nee, die vraag was aan de orde. Wat er op de kaarten stond, viel over het algemeen weinig op aan te merken, toch had ik na afloop het gevoel, dat het hier en daar wellicht een puntje meer had mogen zijn. Vooral als we de oude winnende zwarte doffer van Siemons vergeleken met een zelfde vogel maar dan in rood of waren de verwachtingen voor het “rood” te hoog gespannen geweest en bleven er teveel wensen over.

Eventjes zuur voor Halsema, geen “F” of “U”, maar het zal een stimulans zijn om volgend jaar op gepaste wijze zijn visitekaartje af te geven. Ook ben ik ervan overtuigd, dat de jonge dieren, doffers en duivinnen volgend jaar hoger zullen scoren als ze zich voldoende blijven ontwikkelen.

 

Vier geelroeken zijn er nog niet helemaal maar wel onderweg, de aanhouder wint. Kromkamp en Heinsman allebei “ZG”.

 

De roodschimmel van Henk Kromkamp was naar mijn mening meer een rariteit dan een variëteit. Ik zie ze nog niet in aantallen ontstaan, laat staan erkend. ( Daarbij moet toegevoegd worden dat de secretaris officieel toestemming van het F.K. had om niet erkende kleurslagen op de clubshow toe te laten, zoals afgesproken op de ledenvergadering van 1999. Ook konden ze meedingen met de ereprijzen van de speciaalclub. Helaas was dat niet doorgedrongen tot de dienstdoende keurmeesters. In de nabije toekomst zullen alle erkende kleurslagen die vermeld staan in het kleurenblok van de N.B.S. toegelaten worden tot de tentoonstellingen en mee gaan dingen naar de prijzen. Deze ontwikkeling is ingegeven om creatieve liefhebbers de kans te geven hun producten op de shows te kunnen laten tonen, hetgeen een verbreding van de sierduivenliefhebberij betekent. En hiervoor is denk ik wel wat voor te zeggen!! – notitie Wim Halsema ).

De zwarteksters konden in de ogen van de keurmeester Ulrich Lahme niet veel goed doen. Hij had wel een beetje gelijk maar net als bij de roodroeken kon en mocht het hier en daar iets meer zijn. Het zat hem vooral in type, kopvorm en voorhoofdsvulling. Kruis maar eens in met een goede witpen en het moet lukken. Van Mourik, Siemons en Dijkmans toonden een dikke “ZG”, Tigchelaar en de Groot volgden nu nog op enige afstand. De fraaiste zwartekster was deze keer van Siemons ( zie foto links).

 

11 roodeksters waarvan 10 stuks van Halsema lieten zien hoe de eksters wel moeten zijn. Elegante types, zware koppen met prima kopbelijning en goede kleuren. Terecht 1x “U” en 1x “F” en 7x “ZG”. Een prachtige collectie met beloften voor de toekomst. De oude roodekster doffer hiernaast werd mooiste van de keuring van Ulrich Lahme en werd door de hoofdereprijzen jury tot fraaiste doffer van de gehele show aangewezen.

 

8 geeleksters toonden ons, dat er nog veel aan verbeterd moet worden, maar dat er een opgaande lijn te ontdekken is. De rode oogranden, heldere ogen en strogele kleuren boeien enorm en zijn een lust voor het oog. Een oude duivin ( foto hiernaast) van Tigchelaar behaalde een “Fraai”. Bakker scoorde 2x “ZG”. De oude duivin was tevens de op één na fraaiste van de keuring van Ulrich Lahme.

10 blauweksters scoorden 7x “ZG” en dat was voorwaar niet slecht. Het gaat hier vooral om de kopbelijning en vulling waar de snavel in de schedel overgaat. Men dient voorzichtig te zijn met de snavels, die een “hartjesvorm” hebben. Ook schimmel in de kopkleur moet at tot het verleden behoren. Ook hier zal de aanhouder winnen. Een oude doffer van A.N. Bakker werd mooiste van de blauweksters (zie foto hiernaast).

 

Totaal 14 witpennen, waarvan 3 zwarte, 10 rode en 1 gele is voor Nederland een redelijk aantal. Ook hier geldt de stelling, dat het hier en daar iets meer had mogen zijn. De moeilijkheid om deze dieren te fokken is wat groter dan het fokken van roeken: als dan de tekening er goed op zit en de dieren zijn goed vergelijkbaar met de rood- en zwartroeken, mogen er niet al te grote verschillen in punten optreden.

Tigchelaar ging aan kop in rood en zwart, terwijl Halsema als goede tweede op de voet volgde. Heinsman toonde “ZG” met een geel witpen. Het fokadvies hier zou kunnen zijn: kruis eens in met een top roek van welke kleur dan ook. Toch waren het overwegend elegante dieren, met een goed type en goede stand. Altijd blijft er wat aan de voorhoofdsvullingen, zowel achter- als op de snavel te verbeteren. Enige inspanning zal toch het gewenste resultaat op moeten leveren. De oude rood witpen duivin hiernaast van Tigchelaar werd mooiste witpen met predikaat “F”.

 

We kunnen terugzien op een geslaagde Clubshow 1999 te Leeuwarden. De keurmeesters hadden zo vlak voor Sinterklaas iets royaler met de punten kunnen zijn. De sfeer was goed en de locatie was prima en overwegend waren de inzenders tevreden.   Nu, wat wil je nog meer?

 

M.A. van Heeringen

 

De jonge zwart witpen doffer van Tichelaar behaalde predikaat “ZG”, een enorme lange vogel dat echter meer body zou mogen hebben